تفاوت پراپ های ایرانی در چیست؟ بررسی ساختار و قوانین 

به گزاش بولتن نیوز،خیلی ها این سوال را می پرسند: «چرا دو تا پراپ ایرانی که ظاهرا شبیه هم هستند، نتیجه شان برای من این قدر فرق دارد؟ یک جا مدام استاپ می خورم و رد می شوم، یک جا راحت تر نفس می کشم.»

تجربه شخصی من این است که مشکل همیشه «سیستم معاملاتی» نیست؛ گاهی ساختار خود پراپ، قوانین ریز، نوع محاسبه ضرر و برداشت، و فشار روانی ایجاد شده، مسیر تریدر را عوض می کند. اگر این تفاوت ها را نشناسیم، ممکن است سال ها خودمان را مقصر بدانیم، در حالی که اصلا مدل آن پراپ با سبک ما نمی خواند.

کجاها تریدرها در پراپ های ایرانی اشتباه می کنند؟

اولین اشتباه، نگاه کردن فقط به مبلغ مرحله نهایی است. خیلی ها فقط عدد سرمایه مرحله فاند را می بینند و وارد می شوند، بدون این که درست مطالعه کنند:

• حداکثر ضرر روزانه چطور محاسبه می شود
• درادان کلی حساب چقدر است
• آیا قوانین ثبات و حداقل روز معاملاتی وجود دارد یا نه
• اسپرد و شرایط زمانی مانند ممنوعیت خبر

مثلا یک تریدر را به یاد دارم که سه بار پشت سر هم در چالش های مختلف رد شد. وقتی نشستیم جزئیات را بررسی کردیم، دیدیم هر بار با فاصله کم، فقط به خاطر قانون حد ضرر روزانه کال شده؛ در حالی که حساب هنوز درادان کلی معقولی داشت. او فقط به هدف درصد سود چالش نگاه کرده بود، نه به نحوه محاسبه ریسک روزانه.

اشتباه دوم، کپی کردن بی قید و شرط استراتژی بازار زنده روی حساب پراپ است. در حساب شخصی، شاید یک تریدر بتواند روزهایی با ریسک بالاتر داشته باشد و بعد چند روز استراحت کند. اما در بسیاری از پراپ های ایرانی، نوسان زیاد موجودی در یک روز می تواند به راحتی قانون ضرر روزانه را نقض کند، حتی اگر در پایان هفته نتیجه کلی بد نباشد.

اشتباه سوم، جدی نگرفتن فشار روانی است. روی کاغذ همه چیز ساده است: فلان درصد سود، فلان درصد ضرر. اما وقتی تریدر می داند اگر امروز چند بار پشت هم ضرر کند، کل چالش از بین می رود، معمولا یا بیش از حد دفاعی می شود و فرصت ها را از دست می دهد، یا برای جبران سریع، ناگهان حجم ها را بالا می برد و همان جا تمام می شود.

 پراپ های ایرانی؛ چه چیزهایی واقعا فرق دارند؟

اگر بخواهیم بر اساس تجربه میدانی نگاه کنیم، چند محور اصلی تفاوت ایجاد می کند:

۱. نوع محاسبه حد ضرر روزانه و درادان کلی

بعضی پراپ ها حد ضرر روزانه را بر اساس «بیشترین موجودی روز» می سنجند؛ بعضی دیگر بر اساس بالانس اول روز. این تفاوت روی مدل مدیریت معامله تاثیر جدی می گذارد. مثلا اگر در طول روز یک معامله خوب کنید و بالانس بالا برود، سپس چند ضرر متوالی بیاید، در یک مدل ممکن است قانون نقض شود، در مدل دیگر نه.

درادان کلی هم همین طور است. گاهی عدد آن روی کاغذ یکسان است، اما نحوه اعمال آن (ثابت بودن یا شناور بودن همراه با رشد حساب) کاملا سبک ریسک را تغییر می دهد. تریدری که عادت به رشد پلکانی و قفل کردن سود دارد، با ساختار شناور راحت تر است؛ اما کسی که نوسان بالای اکوییتی دارد، معمولا در ساختار شناور بیشتر به مشکل می خورد.

۲. قوانین ثبات، حداقل روز و حجم معاملات

بسیاری از تریدرها در مرحله اول چالش به دنبال زدن هدف هستند، نه ساختن یک سابقه قابل قبول. در حالی که بعضی پراپ های ایرانی، روی تعداد روزهای معاملاتی، حجم متوسط، و نبود اسکالپ شدید حساس هستند. این جا است که تریدری که عادت دارد با چند معامله پرحجم در یک روز سریع به تارگت برسد، در ارزیابی نهایی دچار مشکل می شود.

از آن طرف، برخی ساختارها روز معاملاتی حداقلی ندارند یا با انعطاف بیشتری آن را محاسبه می کنند. برای تریدری که شغل اصلی دیگری دارد یا نمی تواند هر روز بازار را رصد کند، این تفاوت بسیار مهم است.

۳. جزئیات اجرایی: زمان خبر، نوع ابزار و هزینه های پنهان

چیزی که در ظاهر ساده به نظر می رسد، در عمل تفاوت ایجاد می کند؛ مثل:

• محدودیت معامله در زمان خبرهای مهم
• نوع شاخص ها و نمادهای در دسترس
• سطح کارمزد و اسپرد روی نمادهای پرطرفدار

یک تریدر که استراتژی اش بر پایه نوسانات شدید است، در ساختاری که زمان های خبر را محدود می کند، دائما درگیر کشمکش درونی می شود. برعکس، کسی که سبک آرام تری دارد، ممکن است از همین محدودیت ها حس نظم بیشتری بگیرد و کمتر به سمت رفتار هیجانی برود.

چگونه با توجه به رفتار خود، ساختار مناسب را تشخیص بدیم؟

۱. اول خودتان را بشناسید، بعد سراغ انتخاب پراپ بروید

بدون تعارف، خیلی از ما هنوز نمی دانیم در یک ماه معامله، درادان طبیعی سیستممان چقدر است. اگر ندانیم در حساب شخصی چند درصد عقب نشینی معمول داریم، چطور می خواهیم بفهمیم کدام قانون پراپ با ما سازگار است؟

یک ماه روی حساب واقعی یا حتی دموی جدی، نتایج را دقیق یادداشت کنید:

• بیشترین ضرر روزانه
• بیشترین درادان حساب
• تعداد روزهایی که ترید نکرده اید

بعد قوانین هر پراپ را با همین داده ها مقایسه کنید، نه با رویا و فرضیات.

۲. قوانین را خط به خط بخوانید، نه فقط خلاصه را

در بعضی سایت های تحلیلی مثل بخش های معرفی و مقایسه یا لست پراپ در وب سایت پراپ فارسی، می شود ساختارها را کنار هم دید، اما باز هم مسئولیت نهایی با خود تریدر است. حتما خودتان مستقیما قوانین رسمی هر پراپ را بررسی کنید؛ خصوصا قسمت های مربوط به ضرر روزانه، درادان، ثبات و شرایط برداشت.

۳. حاشیه امن برای خودتان در نظر بگیرید

اگر حداکثر ضرر روزانه ۵ درصد است، برنامه ریزی نکنید که هر روز تا مرز ۵ درصد پیش بروید. فشار روانی نزدیک شدن به این عدد، عملا کیفیت تصمیم گیری را پایین می آورد. تجربه من این بوده که وقتی برای خودم سقف ۲ یا ۳ درصد در نظر می گیرم، در عمل هم آرام تر تصمیم می گیرم و هم رعایت قانون آسان تر می شود.

۴. هر ساختاری برای هر کسی مناسب نیست

دیدن نتایج دیگران در شبکه های اجتماعی معمولا ما را به سمتی می برد که بگوییم او در فلان پراپ جواب گرفته، من هم همین را می خواهم. اما واقعیت این است که دو تریدر با روان، سرمایه ذهنی، و سبک ریسک متفاوت، ممکن است در دو ساختار کاملا متفاوت عملکرد پایدار تری داشته باشند.

اگر با محدودیت های سفت و سخت استرس زیادی می گیرید، شاید بهتر باشد سراغ مدلی بروید که قوانین ثبات و تعداد روز معاملاتی را منعطف تر تعریف کرده؛ و اگر برعکس، بی نظمی باعث ضرر شما می شود، شاید ساختارهای قانون محور برایتان نقش ریل را بازی کنند.

جمع بندی؛ انتخاب پراپ مثل انتخاب سبک زندگی معاملاتی است

تفاوت پراپ های ایرانی فقط در درصدها و اعداد ظاهری نیست؛ در نحوه محاسبه ضرر، نوع نگاه به ثبات، جزئیات زمان خبر، و حتی سطح فشار روانی که به تریدر منتقل می کنند، تفاوت جدی وجود دارد. اگر این تفاوت ها را نادیده بگیریم، ممکن است سال ها به سیستم خود شک کنیم، در حالی که مشکل اصلی، ناهماهنگی بین شخصیت معاملاتی ما و ساختار آن پراپ است.